Oferta dla kobiet w ciąży

Występują dwa główne powody, dla których rehabilitujemy kobiety w ciąży:

1) Ze względu na dobro dziecka, które znajduje się w jej łonie…
Ułożenie płodu, ma kluczowe znaczenie dla jego rozwoju strukturalnego i ustawienia osiowego ciała.
Maluszek od szóstego miesiąca życia płodowego jest uciskany w związku z coraz większym ograniczeniem
otaczającej go przestrzeni.

Występujące restrykcje, ograniczenia w ruchu tkanek miękkich w obrębie brzucha mamy, mogą powodować u dziecka:

  • wymuszoną niewygodną pozycje ciała,
  • ograniczenia jego ruchów,
  • powstawanie nieprawidłowego napięcia mięśniowego,
  • asymetrie, kręcz szyi, deformacje kończy,
  • wady postawy.

Dzięki odpowiedniej terapii możemy wygospodarować więcej miejsca w łonie matki, by mieć wpływ na poprawny
rozwój dziecka.

2) Ze względu na zachodzące w jej organizmie zmiany i często odczuwane z tego powodu dolegliwości
bólowe…

Ciąża to wyjątkowy okres w życiu każdej kobiety. W tym czasie w organizmie zachodzą silne zmiany hormonalne (produkcja progesteronu, estrogenu oraz relaksyny) dostosowujące struktury ciała do potrzeb rozwijającego się w niej płodu.
Największe zmiany zachodzą oczywiście w macicy, która z wagi początkowej 70 g rozrasta się do „worka mięśniowego” o wadze 1000 g i pojemności 5 litrów. Zmiany zachodzą również w układzie mięśniowo-
szkieletowym. Między 10 a 12 tygodniem ciąży organizm zaczyna wydzielać relaksynę (hormon polipeptydowy), która rozluźnia więzadła w obrębie stawów biodrowo-lędźwiowych oraz spojenia łanowego, by ułatwić poszerzenie się miednicy podczas porodu. Relaksyna przepływając układem krążenia trafia również do innych narządów zwiększając elastyczność: połączeń stawowych, mięśni, ułatwiając kompensacyjne (przeprost w kolanach, przeniesienie ciężaru ciała na pięty, powiększenie się lordozy lędźwiowej, ustawienie miednicy w przodopochyleniu) ustawienie struktury ciała przyszłej mamy.

Kompensacyjne ustawienie struktur ciała kobiety w ciąży? czyli takie, które zrównoważy przemieszczający się do przodu środek ciężkości, który jest skutkiem zwiększającego się ciężaru brzucha.

Niestety zwiększona elastyczność więzadeł przy wzrastającej masie ciała może prowadzić do przeciążeń i dolegliwości bólowych ze strony narządu ruchu. Ponadto jeśli wcześniej u ciężarnej istniały jakieś wady w budowie kręgosłupa, a wcześniej nie były one zdiagnozowane – w okresie ciąży się ujawnią i mogą być źródłem dodatkowych obciążeń bólowych.

Odpowiednio prowadzona terapia, daje kobiecie ulgę w bólu, a dziecku stwarza dogodne i bezstresowe
warunki do rozwoju.

Najczęściej zgłaszane dolegliwości kobiet w ciąży, w których m.in. możemy pomóc:

  • bóle kręgosłupa – zwłaszcza w odcinku lędźwiowo-krzyżowym,
  • bóle w obrębie miednicy, zazwyczaj w okolicy kości krzyżowej i spojenia łonowego,
  • bóle promieniujące wzdłuż pośladka i kończyny dolnej (zespół mięśnia gruszkowatego, rwa kulszowa)
  • ból/wzmożone napięcie mięśni grzbietu (prostowników grzbietu w odcinku lędźwiowym oraz powięzi piersiowo –
    lędźwiowej), szyi i barków,
  • obrzęki rąk i nóg,
  • drętwienia palców (zespół ciaśni nadgarstka),
  • skurcze mięśni, zwłaszcza łydek,
  • utrudniony oddech, kolka, bolesność żeber,
  • bóle w obrębie stawów kolanowych i biodrowych, po dłuższej aktywności lub staniu,
  • wysiłkowe nietrzymanie moczu (czynności prowokujące: kichanie, kaszel, dźwiganie).

Korzyści płynące z rehabilitacji:

  • poprawa samopoczucia kobiety,
  • przeciwdziałanie lub zmniejszenie odczuwania dolegliwości bólowych,
  • wzmocnienie mięśni dna miednicy, większa satysfakcja ze stosunku płciowego,
  • rozluźnienie bądź wzmocnienie mięśni w zależności od potrzeb,
  • zwiększenie ruchomości w stawach,
  • zwiększenie wydolności krążeniowo-oddechowej,
  • dotlenienie organizmu, także dziecka,
  • zmniejszenie obrzęków kończyn,
  • lepsze ukrwienie mięśni i stawów oraz profilaktyka zastojów żylnych,
  • uelastycznienie mięśni i skóry (przeciwdziałanie powstawaniu rozstępów skórnych),
  • zmniejszenie ryzyka występowania cukrzycy w czasie ciąży,
  • utrzymanie prawidłowej masy ciała podczas ciąży,
  • przygotowanie ciała do porodu i okresu połogu,
  • łatwiejszy i sprawniejszy powrót do formy po ciąży,
  • zrównoważona praca mięśni brzucha (płaski brzuch, brak rozstępu mięśnia prostego).

Ponadto zapraszamy na zajęcia grupowe:

Przydatny słownik:

Rozstęp mięśni prostych brzucha (płaski brzuch po ciąży)

Mięsień prosty brzucha dzieli się na dwie części, położone symetrycznie po obu stronach linii
środkowej ciała. Łączy je kresa biała będąca silnym pasmem łącznotkankowy. Mięsień prosty i kresa biała przyczepiają się do wyrostka mieczykowatego mostka i spojenia łonowego. Kresa biała jest węższaw okolicy klatki piersiowej ma około 1-1,5 cm, natomiast szersza przy pępku około 2—2,5 cm. Pod wpływem hormonów ciążowych kresa wiotczeje i dochodzi do rozejście się obu mięśni prostych na boki. Ma to na celu zwiększenie miejsca dla powiększającego się płodu. Po porodzie mięśnie powinny samoistnie powrócić do swojego poprzedniego ułożenia. Niestety nie zawsze tak się dzieje. Nie ma jednej uniwersalnej przyczyny wystąpienia tej nieprawidłowości. Jako główne czynniki ryzyka możemy wymienić: duży płód, dużą ilość wód płodowych, ciążę mnogą, nadmierny przyrost masy ciała, otyłość przed ciążowa, kolejne ciąże. Skutki rozstępu mogą okazać się niebezpieczne dla zdrowia kobiety, ponieważ może wystąpić przepuklina brzucha; ból w odcinku lędźwiowo-krzyżowego kręgosłupa oraz nietrzymanie moczu. Ponadto brzuch niestety wygląda nieatrakcyjnie.

Jeżeli obawiasz się, że ten problem dotyczy także Ciebie, możesz sama spróbować wykonać prosty test:

połóż się na plecach z nogami zgiętymi w stawach biodrowych, kolanowych oraz stopami opartymi na podłodze.
Połóż palce wzdłuż linii środkowej ciała tuż nad pępkiem, lekko dociśnij do brzucha.
trzymając palce w linii pośrodkowej brzucha, unieś nad podłogę głowę i barki. Sprawdź jak zachowują się Twoje palce dłoni leżącej na brzuchu.

Wynik testu: W przypadku rozstępu mięśnia prostego brzucha Twoje trzy lub więcej palców zagłębi się w kierunku trzewi jamy brzusznej, a po bokach powinnaś wyczuć napięte brzuśce obu mięśni prostych.

Przy pozytywnym wyniku lub w sytuacji kiedy masz problem z jego wykonaniem i oceną, warto
skontaktować się z ginekologiem lub fizjoterapeutą. Po zdiagnozowaniu rozstępu mięśnia prostego brzucha
należy niezwłocznie rozpocząć odpowiednie ćwiczenia pod okiem doświadczonego fizjoterapeuty.

Bóle spojenia łonowego

Spojenie tworzą dwie kości łonowe połączone ze sobą krążkiem zbudowanym z chrząstki włóknistej
zawierającej włókna kolagenowe, zapewniające bardzo dobrą amortyzację, natomiast dużo gorszą sprężystość.
Organizm przygotowując się do porodu zwiększa mobilność w obrębie wszystkich stawów talerza biodrowego.
Fizjologicznie dochodzi także do rozejścia się spojenia łonowego, co umożliwia przemieszczenie się dziecka do kanału rodnego. Ma to miejsce między 36 a 38 tygodniem ciąży. Jednak często jest tak, że Panie zgłaszają
dolegliwości okolicy spojenia dużo wcześniej, już w drugim trymestrze. Wymaga to wykonania wnikliwego
badania nie tylko bolesnego spojenia łonowego, lecz wszystkich struktur w obrębie miednicy.
Objawy zgłaszane przez pacjentki:

ból w okolicy spojenia łonowego, pachwin, ud, kości krzyżowej pojawiający się w czasie czynności z unoszeniem nóg (trudności także z chodzeniem),
odczucie ,,chrupania’’ lub ,,przeskakiwania’’ w okolicy spojenia łonowego, obrzęk spojenia łonowego,
nagły ból w trakcie porodowych skurczów partych.

Jaka terapia?

W rozejściu spojenia łonowego prowadzimy m.in.:
– terapię manualną stawów krzyżowo-biodrowych. W trakcie, wykorzystuje się m.in. techniki stawowe, w celu odtworzenia prawidłowej ruchomości stawów (tzw. grę stawową) całego pierścienia miednicy;
– terapię tkanek miękkich wykorzystując zazwyczaj techniki Mięśniowo-Powięziowe Rozluźnianie (MPR) i Techniki Aktywnego Rozluźniania (TAR), a także masaż relaksacyjny,
– różne ćwiczenia czynne: rozluźniające nadmiernie napięte mięśnie redukując przodopochylenie miednicy oraz
wzmacniające mięśnie: brzucha, przywodziciele ud, dna miednicy.

Osłabienie mięśni dna miednicy

W trakcie ciąży największe zmiany zachodzą w miednicy, która dostosowuje się do rozwijającego się w niej płodu. W konsekwencji dochodzi do rozciągnięcia się struktur dna miednicy, na które dodatkowo z dużą siłą działają siły grawitacji. A dokładniej ciężar płodu, wywierający wzrastający nacisk na mięśnie. Jeśli nie będą one odpowiednio pielęgnowane, mogą stać się niewydolne. W konsekwencji może to doprowadzić do:

·wysiłkowego nietrzymania moczu,

·zaburzeń mikcji,

·obniżenia lub nawet wypadnięcia narządów moczowo-płciowych,

·zaburzeń w okolicy mięśni odbytu (zaparcia, nietrzymanie stolca, hemoroidy),

·bolesnych stosunków płciowych,

·odczuwania dolegliwości bólowych w obrębie kręgosłupa lędźwiowego.

Bóle kręgosłupa w czasie ciąży

Prawie 80% kobiet doświadcza bólu kręgosłupa w czasie ciąży, przede wszystkim w jego lędźwiowo-krzyżowej części. Przyczyn takiego stanu jest wiele: zwiększająca się masa ciała, zmienione ustawienie struktur kobiecego ciała, wcześniejsze problemy lub mikrourazy kręgosłupa, które dopiero w ciąży dają o sobie znać.
Zwiększająca się masa ciała jest oczywiście zjawiskiem fizjologicznym, niekiedy jednak kobieta
przybiera na wadze znacznie więcej niż powinna. Dodatkowe kilogramy wpływają niekorzystnie na układ narządu
ruchu. Rosnący płód sprawia, że brzuch staje się z każdym dniem coraz większy, co sprawia, że środek
ciężkości przemieszczenie się ku przodowi. W konsekwencji organizm dostosowując się do zmieniających się warunków (aby utrzymać równowagę) odchyla się do tyłu i pogłębia lordozę lędźwiową, powodując często przeciążenia wielu struktur.

Kolejną przyczyną powstawania przeciążeń i bólów kręgosłupa jest relaksyna. Hormon działający
rozluźniająco na więzadła w obrębie miednicy i kręgosłupa. Jego produkcja w ciele kobiety ciężarnej jest bardzo ważna, ponieważ dostosowuje organizm do zmieniających się potrzeb dziecka. U niektórych kobiet dochodzi niestety do niewydolności, tych rozluźnionych mięśni, więzadeł, powięzi, co powoduje ból.

Dysfunkcje i bóle miednicy

W warunkach fizjologicznych w połączeniach talerza biodrowego z kością krzyżową oraz między kośćmi
łonowymi odbywa się ruch, wyraźnie nie widoczny dla większości ludzi, lecz bardzo istotny w okresie ciąży i
okołoporodowym.

Niewłaściwa tzw. gra stawowa (ruch między powierzchniami stawowymi), zmniejszona elastyczność tkanek
miękkich, ogranicza ruchomość miednicy, może wywoływać ból. Brak ruchomości między stawowej nie oznacza
jednak, że ulegają one trwałej dyslokacji (zablokowaniu). W przypadku kobiet w ciąży mamy do czynienia z
nadmiernym napięciem generowanym przez mięśnie, powięzi oraz więzadła, co ogranicza elastyczność tkankową
w różnych kierunkach.

Restrykcje tkankowe w obrębie miednicy mogą utrudnić jej adaptację do porodu, a także wywoływać
dolegliwości bólowe tuż po porodzie. Aby tak się nie stało potrzebna jest odpowiednia terapia, która ma za
zadanie zrównoważyć napięcie tkanek miękkich i przywrócić prawidłową grę stawową.

W tym celu polecane są:
· techniki mobilizacyjne dla stawów,
· techniki mięśniowo-powięziowe,
· masaż,
· przyjmowanie pozycji rozluźniających i przeciwbólowych.