Rehabilitacja wad postawy

Według najnowszych badań, prawie 80% dzieci posiada wady postawy. W większości przypadków w późniejszym okresie – dojrzewania i dorosłości mogą skutkować dolegliwościami bólowymi w obrębie stawów kręgosłupa oraz kończyn.

Sylwetka dziecka zaczyna się kształtować już w brzuchu mamy. W pierwszych 3-4 miesiącach życia płodowego powstają zalążki układu kostnego, a około 6 roku życia kręgosłup zaczyna przyjmować fizjologiczny kształt – z profilu przypomina dwie rozciągnięte, stojące na sobie litery ,,S”. Ostatecznie kształtuje się około 18 roku życia.

Przyczyny powstawania wad postawy?

  • rezultat wrodzonych deformacji narządu ruchu,
  • konsekwencja chorób przewlekłych i reumatoidalnych,
  • długotrwałe unieruchomienia (po złamaniach, operacjach itp.),
  • niewłaściwa pielęgnacja niemowląt,
  • nieznormalizowane napięcie mięśniowe,
  • siedzący tryb życia, brak sportu i brak na świeżym powietrzu,
  • długotrwałe przebywanie w tych samych niewygodnych pozycjach (zazwyczaj poz. siedząca)
  • nieuzasadnione zwalnianie dziecka z lekcji WF i innych zajęć związanych z aktywnością fizyczną,
  • nadwaga,
  • zaniedbane wady wzroku i słuchu.

Występują dwa okresy krytyczne posturogenezy:

Gdy dziecko idzie do szkoły (6-7 lat), dla kręgosłupa zaczyna się trudny okres. Dochodzi do szybkiego wzrostu kośćca, za którym rozwój mięśniowy może nie nadążać. Zmienia się tryb życia, wiele godzin spędza w szkolnej ławce lub przy komputerze, często w nieprawidłowo przybranej pozycji siedzącej, przeciążającej kręgosłup. Mniej czasu poświęca zabawom na świeżym powietrzu, bieganiu- aktywnościom ruchowym.

Okres dojrzewania (11-14 lat). Związany jest ze skokiem pokwitaniowym. W tym czasie występuje intensywny przyrost długości kończyn dolnych i tułowia. Zmieniają się proporcję ciała, co wiąże się za zmianą dotychczasowego środka ciężkości ciała (transfer ciężkości ciała). Za tak szybkimi zmianami znowu nie nadążają mięśnie i ich siła okazuje się często niewystarczająca. Mogą jeszcze dochodzić względy psychologiczne. Dziewczęta garbią się, by ukryć rosnący biust, a chłopcy, zatuszować nagły skok wzrostowy. Powyższe zmiany stwarzają warunki do pogłębiania się już istniejących wad postawy, lub tworzą się nowe. Nastolatkowie szybko przyzwyczają się do złej postawy i później trudno jest im odzwyczaić się od niej. Okres dojrzewania to często ostatni moment skutecznego wyrównania istniejących odchyleń.

Rehabilitacja korekcyjna – na czym polega?

  • koryguje istniejące zaburzenia statyki ciała lub przeciwdziała ich powstaniu, gdy istnieją warunki do ich wystąpienia,
  • uczy przyjmowania postawy skorygowanej,
  • wyrabia u dziecka nawyk utrzymania prawidłowej postawy we wszelkich czynnościach dnia codziennego,
  • uświadamia dziecku i rodzicom na czym polega dana wada postawy i jakie zagrożenia ze sobą niesie,
  • rozciąganiu nadmiernie przykurczonych mięśni,
  • wzmacnianiu mięśni osłabionych,
  • poprawianiu koordynacji nerwowo – mięśniowej i stabilizacji tułowia,
  • zwiększaniu zakresu ruchów w stawach,
  • wzmacnianiu siły mięśniowej i poprawianiu wydolność całego organizmu,
  • zapewnieniu pomocy w stworzeniu optymalnych warunków w domu i w szkole;
  • nauce jak można przenieść potrzebne ćwiczenia do zabawy, w taki sposób by ćwiczenia nie były nudne i męczące.

Regularny wysiłek fizyczny jest kluczem do prawidłowego rozwoju!